شايد يك روز بد در محل كارت داشته باشي : به مردي فكر كن كه

سالهاست بيکار است و شغلي ندارد.

ممكنه غصه زودگذر بودن تعطيلات آخر هفته را بخوري : به زني

فكر كن كه با تنگدستي وحشتناكي روزي دوازده ساعت ، هفت روز

هفته را كار ميكند تا فقط شكم فرزندانش را سير كند.

 وقتي كه روابط تو رو به تيرگي و بدي ميگذارد و دچار ياس

ميشوي : به انساني فكر كن كه هرگز طعم دوست داشتن و مورد

محبت واقع شدن را نچشيده.

      وقتي ماشينت خراب ميشود و تو مجبوري براي يافتن كمك

مايلها پياده بروي : به معلولي فكر كن كه دوست دارد يكبار فرصت راه

رفتن داشته باشد.

 ممكنه احساس بيهودگي كني و فكر كني كه اصلا براي چي

زندگي ميكني و بپرسي هدف من چيه ؟ شكر گذار باش . در اينجا

كساني هستند كه عمرشان آنقدر كوتاه بوده كه فرصت كافي براي

زندگي كردن نداشتند.

وقتي متوجه موهات كه تازه خاكستري شده در آينه ميشي : به

بيمار سرطاني فكر كن كه آرزو دارد كاش مويي داشت تا به آن

رسيدگي كند.

" بالاتر از ابر جوی وجود ندارد

 اگر آسمان دلت ابریست

 هنوز

به اندازه کافی اوج نگرفته ای !"

ایمیلی که داده بودید وجود نداشت .

درمان دارويي

 يكي از مشكلات اين اختلال نبود درمان كامل است. به هر حال با آنكه سر و كار داشتن با آن مشكل است، در حقيقت مي‌توان با مراقبت‌هاي حرفه‌اي در مدت زمان طولاني آن را كنترل كرد. درمان دارويي ، روان درماني و ايجاد تغييرات در طرز زندگي افراد، آثار مخرب اين اختلال كاهش مي‌دهد و به آنها كمك مي‌كند با اين وضعيت كنار بيايند و افراد مبتلا را در داشتن يك زندگي معمولي در خانه، سركار، مدرسه ياري مي‌دهد. اگرچه پذيرفتن مصرف دارو براي شخص و خانواده او ممكن است بسيار دشوار باشد اما درمان دارو بايد براي سالها ادامه يابد و اين مسئله بسيار ضروري است.

درمان دارويي متداول براي اختلال دوقطبي شامل داروهاي تثبيت كننده‌ي احوال هستند داروها معمولاً شامل كربنات ليتيوم، divlproex sodium (Depakote) يا carbamazepine (Tegretol) است براساس تعداد نشانه‌هاي خاصي كه هر فرد دارد و مرحله‌ي اختلال، پزشك همچنين ممكن است داروهاي ضدافسردگي و ضد اضطراب را تجويز نمايد.

 در حاليكه درمان دارويي درمان كاملي نيست به درصد قابل توجهي از مردم كمك كرده است. ليتيوم تقريباً به 50 تا 70 درصد افراد در حالت شيدايي كمك شاياني كرده است. متأسفانه بسياري از بيماران دو قطبي درمان خود را كامل نمي‌كنند بعضي از آنها احساس در اوج بودن خود را در طي درمان از دست مي‌دهند و چون مي‌خواهند به حسي كه فكر مي‌كردند در بالاي دنيا قرار دارند برگردند درمان را متوقف مي‌كنند. بعضي از عوارض جانبي داروها مثل اضافه وزن، مشكلات مربوط به حافظه و تمركز و رعشه شاكي هستند. برخي افراد كه احساس مي‌كنند حالشان بهتر است، فكر مي‌كنند ديگر به داروها نيازي ندارند و بدون مشورت با پزشك معالجشان، داروها را قطع مي‌كنند.

يكي از كارهاي مهمي كه اعضاي خانواده اين افراد مي‌توانند براي فرد انجام دهند اين است كه به فرد كمك كنند به مصرف داروهايش ادامه دهد.

 يكي از كارهاي مهمي كه اعضاي خانواده‌ي اين افراد مي‌توانند براي فرد انجام دهند اين است كه به فرد كمك كنند به مصرف داروهايش ادامه دهد. اگر شما به شخصي با اين اختلال نزديك هستيد او را تشويق كنيد كه درمان را شروع و يا ادامه دهد. اين به فرد كمك مي‌كند كه به داروها و درمان اعتماد كند و مي‌تواند جان فرد را نجات دهد.

يكي از بحث‌هاي انتقادي در شروع درمان، مسئله‌ي اعتياد به داروهاست. پنجاه تا شصت و پنج درصد افراد با اين اختلال از مواد مخدر و محركهايي همچون كوكائين، آمفتامين‌ها و يا الكل استفاده مي‌كنند آنها به دلايل مختلفي از اين مواد استفاده مي‌كنند يكي از اين دلايل، رسيدن به اوج انرژي در نتيجه‌ي شيدايي و يا براي از ياد بردن حالت افسردگي است. توجه به مصرف مواد مخدر بخشي از يك درمان خوب است و عدم توجه به آن ممكن است باعث بي نتيجه شدن درمان شود.

 روان درماني

 روان درماني يك مكمل ضروري براي دارو درماني در افراد مبتلا است مشاوره‌ي حرفه‌اي به بيماران كمك مي‌كند كه با مشكلات احساسي و عوامل استرس زايي كه باعث شروع هر يك از حالات افسردگي و شيدايي مي‌شود كنار بيايند. همچنين مي تواند در رفع مشكلات بي‌پايه‌ي مربوط به اين اختلال، كشمكش‌هاي دروني و افسردگي كه فاز مهم و حساسي از اين اختلال است، كمك نمايد. دارو درماني به همراه يك روان درماني خوب و طولاني مدت و مداوم اثرات مثبت و خوبي خواهد داشت.

                 تغيير در طرز زندگي

    علاوه بر مراجعه به يك روان كاو، مصرف دقيق داروهاي تجويز شده و روان درماني، ايجاد تغييراتي در طرز زندگي افراد نيز مي‌تواند به آنها در اداره‌ي بيماريشان كمك كند.

  از مصرف هرگونه ماده مخدر يا الكل خودداري كنيد. اين مواد محرك حالت افسردگي شخص بيمار را به حالت شيدايي تغيير مي‌دهند و داروهاي مسكن مي‌توانند تحريك كننده حالت افسردگي باشند.

    خواب كافي داشته باشيد. اختلال دو قطبي با ريتم بدن شخص ارتباط نزديكي دارد. همانطور كه حالت شيدايي الگوهاي خواب شخص را تغيير مي‌دهد، تغيير در خواب هم مي تواند تحريك كننده‌ي اين حالت باشد.

    مصرف كافئين را كاهش دهيد. اين ماده به طور غيرمستقيم باعث تحريك شيدايي مي‌شود.

    هم خود شخص و هم خانواده‌ي او بايد اطلاعات كاملي درباره‌ي اين اختلال جمع‌آوري كنند و سپس با هم از استرس‌هايي كه به وجود آورنده‌ي اين حالت‌ها هستند جلوگيري كنند.

   به يك گروه حامي بپيونديد اين گروه بايستي شامل دوستاني باشد كه بتوانند حمايت‌هاي روحي منظمي به شخص اهدا كنند و همچنين افراد ديگري با اختلال دوقطبي و اعضاي خانواده‌ي شخص. از آنجايي كه اشخاص بيمار فكر مي‌كنند كسي احساسات آنها را درك نمي‌كند، صحبت با افرادي كه تجربه‌هاي مشابهي داشته‌اند كمك بسيار خوبي مي‌تواند باشد.

   بعضي اوقات افرادي كه از اختلال دو قطبي رنج مي‌برند، دوره‌هاي رنج شديدي دارند و اين حالات مي‌توانند تأثيرات بسياري روي خانواده‌هاي آنها نيز بگذارد. با مشاوره‌ي شايسته و كامل و مداوم، دارو درماني، تغييرات موثر در زندگي اين افراد مي‌تواند زندگي پرمعنا و موفقي را رهبري كنند.

                   سوالات متداول درباره ي اختلال دوقطبي

    1- دليل اين اختلال چيست؟ به نظر مي‌رسد عوامل روان شناختي دليل عمده‌ي به وجود آورنده‌ي آن است. و همچنين شواهدي از ارتباط اين اختلال با ژنتيك يافت شده است. عوامل احساسي مانند استرس شديد و نبود روابط دوستانه ي نزديك مي‌تواند باعث تحريك اين اختلال شود.

  2- آيا اين اختلال قابل درمان است؟ هيچ درمان قطعي براي اختلال دو قطبي وجود ندارد. بيشتر بيماران اگر درمان داروييشان را بپذيرند و داروهايشان را به دقت مصرف كنند، روان درماني كامل و شايسته‌اي را از متخصصي كه عمق اين اختلال را درك مي‌كند، دريافت نمايند و زندگي خود را تغيير دهند به ويژه از هيچ ماده‌ي مخدر يا الكل استفاده نكنند مي‌توانند از نشانه‌هاي اين بيماري خلاص شوند.

 3- آيا فرد دوقطبي مي‌تواند به كارش ادامه دهد؟ بله، اشخاصي كه داروهاي خود را مصرف مي‌كنند، روان درماني خود را ادامه مي‌دهند و طرز زندگي خود را با شرايط تنظيم مي‌كنند، مي‌توانند زندگي معمولي داشته باشند وقتي كه اين افراد به حالت بيمار خود برمي‌گردند، اداراك خانواده و دارو درماني مناسب معمولاً مي تواند آنها را براي مدتي نسبتاً كوتاه به حالت ثبات برگرداند.

    4- آيا اختلال دوقطبي به تسلط شيطان بر انسان برنمي‌گردد؟ خير. بسياري از افراد معتقد به دين هم مانند افرادي كه به اين چيزها اعتقادي ندارند به داروهايي همچون كربنات ليتيوم پاسخ داده‌اند وقتي كه بيماري به يك دارو پاسخ مي‌دهد، كاملاً واضح است كه مشكل شخص بايد مربوط به وضعيت جسماني يا روحي او باشد.

    5- آيا داروها هيچ عارضه‌ي جانبي هم دارند؟ بله، اغلب عوارض دارند. اما عاقبت عدم استفاده از داروها شايد مرگ به صورت خودكشي يا رفتار حساب نشده و خطرناكي باشد. شخص بايد به دارو درماني ادامه دهد.

    6- چه مدت طول مي‌كشد كه داروها اثر خود را نشان دهند؟ اغلب يك هفته بعد از شروع درمان. اما در مورد كربنات ليتيوم و همچنين بسياري ار داروهاي ديگر، پيدا كردن دوز مناسب دارو شايد وقت بيشتري بگيرد. دوز مناسب دارو به معني مقداري از دارو است كه با كمترين عوارض جانبي، تعداد بيشتري از نشانه‌هاي بيماري را از بين ببرد.

    7- روان درماني چه كمكي مي‌تواند بكند؟ روان شناسان به بيماران در زمينه‌ي شناخت اختلال و اهميت مصرف داروها كمك مي‌كنند و راه حل‌هايي به منظور قوي‌تر كردن بيماران از لحاظ احساسي ارائه مي‌دهند. اين افراد به بيماران آموزش مي‌دهند چگونه ناسازگاريها و استرس‌هايي كه باعث به وجود آمدن هر يك از دو قطب بيماري را شناسايي و كنترل كنند بيماريهايي همچون اختلال دوقطبي مي‌تواند عزت نفس شخص را از بين ببرد و باعث شود شخص احساس تنهايي و جدايي از ديگران بكند. بنابراين اهميت اين درمانها مشخص است. همچنين روان درماني به بيمار و خانواده‌ي فرد كمك مي‌كند كه با كشمكش‌هاي خانوادگي بهتر كنار بيايند و با هم طوري رفتار كنند كه اين بيماري را كنترل كنند.

    افرادي كه از اختلال دوقطبي رنج مي‌‌برند و خانواده‌هاي آنها مي‌توانند نيروي خود را با وابستگي به خداوند افزايش دهند.

    8- چگونه من مي‌توانم به يكي از اعضاي خانواده‌ام كه چنين مشكلي دارد كمك كنم؟ به محض اينكه يكي از حالات افسردگي يا شيدايي را مشاهده كرديد از يك متخصص كمك بگيريد. به فرد كمك كنيد داروهايش را درست استفاده كند. صبور باشيد و شخص را تشويق كنيد كه خودش را با اين اختلال بپذيرد. براي او دعا كنيد و اگر شخص افكار مربوط به خودكشي داشت و يا احساس كرديد او خطرناك شده است از پليس يا تيمي ديگر (مربوط به شرايط بحراني) كمك بگيريد.

   9- آيا خداوند نمي‌تواند اين بيماري را درمان كند؟ بله، او مي تواند اما او به ندرت مي‌تواند اين كار را بدون مشاوره و رشد شخصي كه با رودررويي شخص با رنجش به وجد مي‌آيد، انجام دهد.

 نتيجه اينكه بيماران مي‌توانند در درمان بيماريشان پيشرفت زيادي كنند اگر رنج خود را به عنوان يك بخش زنده در اين دنياي پر از گناه و زوال بپذيرند و با آن روبرو شوند و آنها مي‌توانند اين اميد را داشته باشند كه بهترين روزهاي زندگي خواهند آمد. به عبارت ديگر ايمان به افراد كمك مي‌كند بهتر زندگي كنند.

                    كتابي كه شما بايد آن را بخوانيد.

 كتابي كه شخص بيمار و خانواده‌ي او حتماً بايد بخوانند كتابي است كه توسط پروفسوري روان كاو، در مدرسه‌ي پزشكي جان هاپكينز كه شخصاً از اختلال دو قطبي رنج مي‌برد، نوشته شده است. اين كتاب بسيار زيبا و دقيق نوشته شده، و به افراد درباره‌ي داشتن زندگي خوب با اين بيماري آموزش‌هايي مي‌دهد. اين كتاب را از دست ندهيد! ذهن ناآرام، تأليف كي رفيلد جيمسن1 .

                    1. An Unquiet Mind by dey Rafield Jameson, vintage Books, New York, 1996

نوشته:دکتر تاد دبلیو هالترجمه آذر حکمت نیا

.

احساسی که پس از هر از دست دادن پدید می آید

علاوه بر احساس درد ، افسردگی و اندوهی که آشکارا در فرد پدید می آید ؛ واکنش های دیگری نیز بر اثر از دست دادن گریبانگیر فرد می شود که از آن جمله می توان به احساس درماندگی ، هراس ، خلاء ، ناامیدی ، بدبینی ، بیقراری ، خشم ، گناه ، آسیب پذیری و همچنین از دست دادن تمرکز ، امیدواری ، انگیزه و انرژی و نیز بی اشتهایی یا پر خوری ، کم خوابی یا پر خوابی ، تغییراتی در انگیزه جنسی و در نهایت بی حوصلگی و خستگی ، کندی در محاوره و راه رفتن اشاره نمود که در طول مرحله از دست دادن و یا پس از آن ، انتظار بروز تمامی این علائم یا بخشی از آنها طبیعی است . این حالات ، بخشی از روند طبیعی بهبود یافتن تدریجی جسم است . بهتر است با این تغییرات مبارزه نکنید ، بلکه آنها را لمس کنید

هنگام عبور از جنگل ، با هزاران طوطی زیبا ، رنگارنگ و سخنگو رو به رو شد .

تصمیم گرفت که یکی از این طوطی ها را بگیرد و به عنوان حیوان دست آموز با خود به

هندوستان ببرد . او پس از بازگشت به هندوستان ، این پرنده را در قفسی نگهداری ، با

عسل و دانه های خوشمزه و نواختن موسیقی دلنشین به بهترین شیوه ی ممکن از

پذیرایی کرد .

        پس از گذشت دو سال ، بازرگان تصمیم گرفت دیگر بار به آفریقا سفر کند . از

طوطی پرسید  که آیا پیغامی برای دوستانش در جنگل دارد ؟ طوطی از اربابش تقاضا کرد

که ، به طوطی های آن جنگل- که زمانی با آنها دوست و معاشر بود- بگوید که او در قفس

خویش شاد و خرسند است و از یکایک روزهای زندگیش لذت می برد . وقتی بازرگان به

آفریقا بازگشت ، این پیام را به طوطی های جنگل رساند . اما همین که حرفش تمام شد ،

یکی از طوطی ها با چشمانی گریان و متورم ، از روی شاخه فرو افتاد و جان سپرد .

بازرگان مات و مبهوت به این صحنه نگریست و پنداشت که این طوطی از فرط غم و اندوه

قالب تهی کرده و به همین دلیل باید یکی از دوستان نزدیک طوطی او باشد .

       بازرگان پس از مهاجرت به هندوستان ماجرا را برای طوطی خود بیان کرد . به

محض این که داستان به پایان رسید ، اشک از چشمان طوطیش سرازیر شد ، چشمان او

متورم شد و پس از لحظه ای از بالای قفس فرو افتاد و جان سپرد . بازرگان یکه خورد و

تصور کرد که پرنده اش از فرط غم و اندوه ناشی از مرگ نزدیک ترین دوستش ، جانش

را از دست داد . ناچار با اندوه فراوان در قفس را گشود و پرنده ی مرده را به سوی سطل

زباله پرتاب کرد . طوطی همین که خود را از قفس آزاد دید ، به شتاب پرواز کرد و بر

شاخه ی درختی نشست . بازرگان در حالی که دهانش از فرط تعجب باز مانده بود گفت : "

چرا وانمود کردی که مرده ای ؟ "

 طوطی پاسخ داد : " زیرا آن طوطی در آفریقا ، پیام مهمی را توسط تو به من

مخابره کرد . "

بازرگان پرسید : " پیام او چه بود ؟ "     طوطی پاسخ داد : " او با عمل خود به من پیام

داد که اگر می خواهم از قفس بگریزم باید در حال زیستن بمیرم . "

                                                                                                                    کنفسيوس

1- زندگی، بدون داشتن مشکل و مساله،مصیبت بار و غم انگیز است.

2- زنده هاهمیشه مساله دارند. شما به اندازه عظمت مشکلاتتان زنده اید .

3- مشکل خود را بفهمید و بشناسید.تمام جوانب آن را به روش علمی و منطقی بررسی کنید.

4- در برخورد با مسایل خونسرد باشید،واکنش های ناگهانی نشان ندهید.

5- مغز آدمی برای تفکر و نتیجه گیری صحیح نیاز به آرامش دارد.

6- راه تمام مسایل در ذهن شماست، به خودتان فرصت مناسب را برای چاره جویی بدهید.

7- ایمان به پیروزی ، رکن اصلی رسیدن به مقصود است

زندگی یک آواز است ... آن را زمزمه کن

زندگی یک منظره است ... آن را نقاشی کن

زندگی یک موسیقی است ... با آن برقص

زنگی یک بازی است .. آن را بازی کن

زندگی یک لحظه شاد است .. آن را با دیگران قسمت کن

 چارلي چاپلين ميگه :

 شايد زندگي آن جشني نباشد که

آرزويش را داشتي

اما حال که به آن دعوت شدي

تا ميتواني زيبا برقص

چيزي را باورنکنيد.مهم نيست آن را کجا خوانده ايد ويا چه کسي اين حرف را زده حتي اگر خود من گفته باشم.

مگر اينکه با دلايل شما وعقل سليم تان همخواني داشته باشد.    

                                                                                     بودا

مسئله اصلي که اشخاص را از موفق شدن باز مي دارد باور نداشتن خود است .      

                                                                        آرتور ويليامز

آنچه را ذهن باور کند مي توان به آن رسيد.       

                                                                                                                   ناپلون هيل

مي توانيد به کسي که دوست داريد تبديل شو.يدکافي است با تمام وجود متقاعد شويد وبر اساس اين باور رفتار کنيدزيرا انچه را مغز تصور وباور کند مي تواند به آن دست يابد .

                                                                                    ناپلون هيل

کساني که باور دارند دير يا زود برنده ميشوند.    

                                                                        ريچارد باخ

وقتي ديگران شما را باور ندارند خودتان را باور داشته باشيد.اينگونه در شمار برندگان قرار مي گيريد.  

                                                        ونوس ويليامز

مهم نيست که چه فکر مي کنيم چه مي دانيم و چه باوري داريم مهم اين است که چه مي کنيم .    

                                                                     جان راسکين

بزرگترين انقلاب نسل ما کشف اين نکته است که انسانها با تغيير دادن نگرشهاي خود مي توانند جنبه هاي بيروني زندگيشان را تغيير بدهند. 

     ويليام جيمز

يکي از زيباييهاي زندگي ما اين است که هر کس به ديگران خدمت کند به خودش خدمت کرده است.   

                                                                 امرسون

 ذهن نيمه هشيار با شما بحث نمي کند آنچه را ذهن نيمه هشيار به و دستور بد هد

 مي پذيرد اگربگوييد "از عهده خريد اين برنمي آيم"ذهن نيم هشيار شما کاري مي کند که اين باور مصداق پيدا کند.انديشه بهتري انتخاب کنيد.بهتر است بگييد:"من اين را

 مي خرم .اين را در ذهنم قبول مي کنم ."                                           مورفي

افسردگی ، ترس و خشم واکنش های طبیعی هستند که فرد ی که دچار حمله قلبی شده تجربه می کند و وضعیت سالم روانی در سلامت و بهبود بیمار نقش حیاتی دارد.
برای مثال احتمال بستری شدن مجدد به علت بیماری قلبی در افرادی که پس از حمله قلبی دچار افسردگی می شوند بیشتر از کسانی است که با وجود حمله قلبی افسرده نشده اند.
همچنین احتمال مرگ ناشی از حمله یا سایر مشکلات قلبی بعدی در افراد افسرده دچار حمله قلبی شده سه برابر است.
این تفاوت ها تا حدی به کمبود مراقبت پیگیر مربوط می شود. افراد افسرده به مصرف داروهای خود توجه کمتری دارند و گاهی بطور دقیق به توصیه های پزشک خود عمل نمی کنند.
متخصصین برای کمک به وضعیت روانی بیماران قلبی این توصیه ها را به آنها ارائه داده اند :
- در باره مشکلات و احساسات خود صادقانه با پزشک ، اعضای خانواده و دوستان نزدیک صحبت کنید.
- اگر فکر می کنید افسرده شده اید ، در پی یافتن درمان باشید.
- در باره بهره مندی از برنامه های درمانی گروهی و مشاوره ای با پزشکتان مشورت کنید.
- تحت نظر پزشک بطور منظم ورزش کنید. ورزش نه تنها سلامت قلبتان را بهبود می بخشد به کاهش اضطراب و افسردگی نیز کمک می کند.
- سعی کنید به فعالیت ها و سرگرمی هایی که پیش از حمله قلبی به آنها علاقمند بودید بپردازید. شاید این اقدامات در بهبود وضعیت خلقی شما موثر باشد

http://www.irshafa.ir/post-914.aspx

برخی کودکان قادر نيستند در تاريکی بخوابند

وحشت برخی کودکان از تاريکی، برخلاف تصور بعضی از والدين که آن را تلاش کودک برای جلب توجه می دانند، می تواند ناشی از شب کوری باشد.

پژوهشگران می گويند که اين ناراحتی نادر و تشخيص طبی آن دشوار است.

چشم اکثر مردم پس از مدت کوتاهی به تاريکی عادت می کند، اما چشم برخی از کودکان، که ظاهرا از هيچ گونه ضعف بينايی رنج نمی برند و در محيط پرنور به خوبی می بينند، به تاريکی عادت نمی کند.

ترس از سايه

پژوهشگران بيمارستان عمومی "گارتناول" در شهر گلاسکو در اسکاتلند با انتشار نتايج تحقيقات خود در "نشريه پزشکی بريتانيا" يکی از دو نوع ناراحتی مادرزادی شب کوری را تشريح کرده اند.

والدين يک دختربچه سه ساله که او را نزد پزشکان برده بودند گفتند که بچه بی وقفه از نابينايی در تاريکی شکايت می کند.

او به سختی به خواب می رفت و در تاريکی قادر به حرکت از يک اتاق تاريک به اتاق تاريک ديگر نبود، در حالی که می توانست به سوی محيط روشن حرکت کند.

پدر و مادر کودک او را تنها پس از آن که مشخص شد خواهر سه ماهه اش به ضعف بينايی مبتلا است نزد پزشک بردند.

مورد دوم به يک دختربچه دو ساله مربوط می شد که علاوه بر مشکل بينايی در تاريکی دائم به اشيا برخورد می کرد و زمين می خورد.

اين دختر بچه نيمه شب درحال گريه از خواب برمی خاست اما به اتاق خواب پدر و مادرش نمی رفت و شديدا وحشتزده می شد. او همچنين از سايه می ترسيد.

پزشکان دريافتند که در خانواده اين کودک، مشکلات بينايی از جمله شب کوری سابقه دار است.

به اين کودک چراغ قوه ای داده شد تا در تاريکی با خود حمل کند و اتاق خواب او شب ها روشن نگاه داشته شد.

به نظر می رسد به اين ترتيب وحشت او از شب برطرف شده باشد.

گروه پژوهشگران که سرپرستی آن را "گوردون داتون"، متخصص چشم به عهده داشت، نوشت: "نابينايی شبانه در کودکان می تواند باعث وحشت عميق از تاريکی شود."

وی افزود: "تشخيص اين ناراحتی و اختيار دادن به کودک برای کنترل نور محيط می تواند زندگی خانوادگی را متحول کند.

مقدمه‌

علائمی که در کلیه هیجانها دیده می‌شوند، در اثر تغییراتی حاصل می‌شوند. این تغییرات علل و عوامل فیزیولوژیک دارند. به عبارتی هیجانها علاوه بر تغییراتی که از لحاظ احساسات متفاوت با شرایط عادی در فرد ایجاد می‌کنند، علائم بدنی آنها در اثر تغییرات داخلی بروز می‌کنند. این تغییرات در هیجانات مختلف متفاوت است و به این سبب تظاهرات آنها متفاوت از یکدیگر بوده و از هم متمایز می‌شوند. اما بین تظاهرات فیزیولوژیک برخی از هیجانها نیز شباهتهایی دیده می‌شود. این تغییرات معمولا با هدف معینی انجام می‌شوند و تأمین کننده رفتار فرد در مقابل محرک یا موقعیتی است که آن هیجان را در او ایجاد کرده است. مثلا تظاهرات ناشی از ترس فرد را برای فرار از محرک ترس آور آماده‌تر می‌سازد.

فیزیولوژی هیجان ترس

فیزیولوژی هیجان خشم

فیزیولوژی هیجان اندوه

فیزیولوژی هیجان شادی

فیزیولوژی سایر هیجانات

تشخيص حالت شادماني كه بخشي از اختلال دوقطبي است در ابتدا سخت است بسياري مردم فكر مي‌كنند كه يك شخص مانيك يك شخص شاد و با انرژي است آنها نمي‌دانند كه مانيا ممكن است باعث شود شخص پارانويد، زودرنج، تحريك پذير و بسيار قوي شود. مانياي خفيف ممكن است با نوسانات معمولي رفتار اشتباه گرفته شود.

بسياري از افراد با اين اختلال مثل تريسي، بايد به پزشكان زيادي مراجعه كنند تا دليل اصلي بيماري آنها كشف شود.

 افسردگي

 قسمت ديگر اختلال دوقطبي مخالف حالت مانيايي است. افرادي كه در حالت افسردگي هستند احساس غم و دلتنگي مي‌كنند، سطح انرژي پاييني دارند، مقدار خواب آنها افزايش يا كاهش يافته است، به فعاليت‌هاي لذت بخش بي‌علاقه شده‌اند، احساس بي‌ارزشي مي‌كنند، نمي‌توانند تمركز كنند و افكار مرتبط با خودكشي دارند. افراد در حالت افسردگي عموماً احساس گناه مي‌كنند و خودشان را محكوم مي‌كنند و شايد راضي شوند كه خدا آنها را دوست ندارد و يا فكر كنند كه رستگاري خود را از دست داده‌اند.

 رفتار برخي افراد بين مانيا، افسردگي و حالت عادي تغيير مي كند. بعضي اوقات مانيا و افسردگي در يك زمان تجربه مي‌شوند كه به آن mixed spisode مي‌گويند اين اختلال با اين نشانه‌ها تشخيص داده مي‌شود: زودرنجي ، اضطراب، احساس بي ارزشي، خواب كم و رفتار نسنجيده، اين اختلال مي‌تواند خيلي خطرناك باشد زيرا اگر شخص افكار مربوط به خودكشي داشته باشد، حالت‌هاي مانيايي ممكن است به شخص انرژي كافي براي برنامه ريزي براي خودكشي بدهد در حاليكه افسردگي شخص اين انرژي را ندارد.

استرس خانواده

هر دو حالت مانيايي و افسردگي تنش باور نكردني را براي افراد خانواده و دوستان ايجاد مي‌كند. از آنجايي كه افراد در حالت مانيايي غيرمنطقي هستند و رفتار نسنجيده‌اي دارند، اعضاي خانواده مي‌ترسند كه اين افراد كاري مضر يا خطرناك انجام دهند. اين افراد شايد خانواده را به قرض و بدهي‌هاي سنگين گرفتار كنند، كارهاي متفاوتي انجام دهند، كارشان را ترك كنند و رفتارهاي احمقانه‌اي از خود بروز دهند. اعضاي خانواده افراد افسرده وقتي بارها تلاش آنها براي حمايت و تشويق شخص رد مي‌شود خيلي نااميد مي‌شوند.

دلايل

در حال حاضر ما اطلاع خاصي از اينكه دقيقاً چه امري باعث ايجاد اختلال دوقطبي مي‌شود نداريم. افزايش اختلال دو قطبي در بين اقوام درجه‌ي اول، احتمال ارتباط اين بيماري با وراثت را اثبات مي‌نمايد. علاوه بر وجود استعداد براي اين بيماري ، شايد دلايل روان شناسي ديگر نيز وجود داشته باشد مانند تعارض‌هاي طولاني عاطفي كه مي‌تواند مشكلات زيادي را ايجاد كند.

    از ديدگاه معنوي، در حاليكه تمام مشكلات بشري در نهايت از سرپيچي آدم و حوا كه گناه و زشتي را وارد جامع و زندگي شخصي كرده‌اند سرچشمه مي‌گيرد، به نظر مي‌رسد بسياري از افراد معتقد به مسائل ديني هم بخش زيادي از زندگي خود را با اين حالت اضطراب آور گذرانده‌اند.

   افراد معتقدي كه از اين اختلال رنج مي‌برند، تغييرات زيادي را در زندگي ديني خود تجربه مي‌كنند در حالت شيدايي مي‌توانند بسيار هيجان زده و خيالاتي باشند و تمام وقت خود را به خواندن كتاب مقدس مي‌گذرانند و تمام اين كارها با انرژي مافوق بشري انجام مي‌دهند. آنها مطمئنند كه خداوند به آنها برنامه‌ي ويژه‌اي داده است و سپس در وضعيت افسردگي، بي حال شده احساس گناه مي‌كنند و اميدي به ارتباط با خداوند ندارند.